Dergi makalelerinin literatür bölümüyle ilgili sıklıkla soruyorlar bana. Tabii ki, literatüre dayalı makale değil; standart makaleyle ilgili.
Sadece kısa bir bölüm istiyorlar. Her şeyi içine sıkıştıramam. Birkaç paragraftan hareketle okurum; neyin ekleneceğini, neyin çıkarılacağını nasıl bilebilirim? Seçim yaparken kullanacağım kriterler nelerdir?
Bu faydalı bir sorudur. Koskoca bir tezin literatür taramasını bir akademik makaleye sıkıştırmak kesinlikle mümkün değildir..
Hakemler, literatür ahtapotunu kavanoza* sıkıştırmaya çalışan bir makale okuduklarında, yazarın onların kriterlerini rahatça sağlayıp sağlamadığına bakarlar. Tekrar tekrar okuyamazlar. Ya da dergi makalesi için farklı şeylere ihtiyaç duyulduğunu henüz anlamamışlardır. Bu hakemlere, uzun ve seçici olmadan yazılmış bir literatür taramasından daha açık bir şekilde, makaleyi yazanın “yeni başlayan bir acemi” olduğunu söyleyen bir şey yoktur.
Ne yapmalı?
İşte Tom Boellstorff’un Amerika Antropoloji dergisinin editörü olduğu zaman yazdığı bazı etkileyici tavsiyeler.
Boellstorff, bir dergi makalesinin yeni şeyler söyleyerek literatüre katkı sunması gerektiğini söyler - ki bu, yeni ve orijinal bir makaledir. Tıpkı bir doktora tezi gibi. Özgünlük yalnızca literatüre verilen referanslar yoluyla gösterilebilir. Tıpkı bir doktora tezi gibi. Fakat daha az kelimeyle.
Boellstorff, birçok kişi gibi, dergiyi karşılıklı bir konuşma gibi düşünür. Dergi konuşmalarını ileriye doğru taşıdığınızı göstermek zorundasınız ve bunu, önceden literatürde neler söylenmiş olduğunun farkına varmadan yapamazsınız. Bunun, basit bir şekilde mevcut çalışmalara referans vermek olmadığını belirtir. Bu, daha çok onunla diyaloğa girmektir.
Boellstorff, literatürle ilgili çalışma yapmak için belirlenmiş bir formül olmadığını söyler. Dolayısıyla bu, hem iyi hem de kötü bir haberdir. Bu, tüm yazarların neyi dâhil edip neyi dâhil etmeyeceklerine kendilerinin karar vermesi gerektiği anlamına gelir. Bunu kendi yönteminize göre yapabilirsiniz.
Fakat Boellstorff, dergisindeki en başarılı yazarların genellikle bu şeyleri yaptığını söyler:
- Konularıyla ilgili klasik literatürden haberdar olduklarını gösterirler.
- Konularıyla ilgili yapılan son çalışmalarla yakın ilişki kurarlar.
- Yaptıkları çalışmayı nasıl inşa ettiklerini göstermek amacıyla, yararlı ve ilham verici buldukları çalışmalara odaklanırlar.
- Kendi katkılarının değerini göstermek için diğer çalışmaları yıkmaya ya da eleştirmeye zaman harcamazlar.
- Makaleye bir katkı sunmadığı hâlde, bazı yazarları bildiklerini göstermek amacıyla sadece isimlerinden ve çalışmalarından bahsetmezler (namedropping yapmazlar).
- Bir konuda çalışma yapan akademik topluluğun varlığına işaret eder; çalışmalarının bu topluluğun üretimleri içerisinde nereye düştüğünü gösterir ve böylece konuyla ilgili diyaloğu ileriye taşırlar.
Bu altı noktanın oldukça faydalı olduğunu düşünüyorum. Hem literatürde nelerin yer alması ya da yer almaması gerektiği hem de takdir edilecek bir akademik duruş hakkında önemli ipuçları veriyorlar.
Umarım siz de bu noktaları düşünmek için faydalı bulursunuz.
*Bu harika metafor Kamler-Thomson seminerinde bir katılımcıdan geldi ve doktora yazma ve danışmanlığı ile ilgili olan kitabımıza da dahil edildi.
Kaynak:
Boellstorff, Tom (2010). How to get an article accepted at American Anthropologist (or anywhere) Part 2. American Anthropologist 112 (3) 353-356.
Metnin kaynağı için tıklayınız.
